Natuurgeneeskundige therapie

Ervaringen van klanten

Helende reis

Ik heb in het afgelopen half jaar 2 keer een helende reis gemaakt bij Hilda.
Ik vond het mooi om te ervaren dat er door naar binnen te gaan gevoelens komen die je daar niet vermoedde. De eerste keer dat ik de reis maakte, bleken er overal in mijn lijf (leven!) politie-agentjes te staan die met knuppeltjes dreigden en waarschuwden wat er allemaal mis kon gaan. Er bleek ook een thema te zijn van belemmering, dat al generaties lang in de familie zit. Heel herkenbaar. Prachtig vond ik de ervaring dat als dat er allemaal mag zijn en je er werkelijk naar gaat kijken, er heel andere beelden en gevoelens naar voren komen. Ik weet nog dat ik aan het eind zei: vanaf nu ga ik gewoon mijn ding doen, het maakt niet uit wat anderen daar van vinden. En anderen mogen dat ook! Het gevoel dat mijn hoofd in verbinding kwam met de rest van mijn lichaam en dat het door ging stromen waar er eerst een soort knikker in mijn keel zat, was heel rustig en blij. Wat gebeurt er dan? Vroeg Hilda en ik kon het alleen maar weergeven als ‘dan gaat de zon schijnen!’ Het was echt een gevoel van licht en warmte, waarbij je je niet meer voor kunt stellen waarom je je anders zou voordoen dan je bent of andere dingen zou doen dan je eigenlijk wilt.

Wat op dat moment zo logisch lijkt, laat zich natuurlijk toch weer gedeeltelijk opslokken door oude patronen en gewoontes, en hoewel de invloed van de reis wel weken merkbaar was in mijzelf, zakte het effect ervan na een tijdje toch weer wat af.  De telefonische begeleiding van Hilda na de reis is overigens heel fijn; je kunt er wel over aan anderen vertellen maar zij is erbij geweest en weet gewoon waar je het over hebt, dat praat makkelijker. Het werkt ook goed als geheugensteuntje (weet je nog hoe dat voelde, weet je nog wat je toen zei..).

Maar goed, er lag nog genoeg voor een tweede helende reis, en het grappige daaraan vond ik dat die weer heel anders verliep dan de eerste. Blijkbaar ga je zo stuk voor stuk de thema’s langs die op dat moment actueel zijn. Waar bij de eerste reis vooral de belemmeringen om te gaan doen wat voor mij goed voelt naar voren kwamen, lag in deze reis de nadruk veel meer op mijn plek in het gezin van vroeger en de onderlinge verhoudingen. Voor mij belangrijk was ook hoeveel verdriet er mag zijn, zowel bij mijzelf als bij de de mensen van wie ik hou. En mag je genieten van dingen als er ook verdriet is… In deze reis kwam een gevoel van buitengesloten zijn en er niet bij horen naar voren en het verdriet dat daarbij hoort. Maar ook werd duidelijk dat het er bij iedereen eigenlijk ging om begrepen en geliefd te worden.

Een paar weken na deze reis heb ik nog eens gebeld met Hilda en in dat gesprek heeft ze me ook weer goed kunnen begeleiden. Vooral dat ze aangaf dat kwetsbaarheid je beste bescherming is was een eye-opener. Als er van twee kanten muurtjes worden gebouwd om jezelf te beschermen heb je allebei de neiging ertegen te gaan knokken. Als één van beiden stopt en zich kwetsbaar opstelt, si er geen strijd meer. Ik denk hier de laatste weken veel over in situaties waarin ik de neiging heb om me te gaan verdedigen of strijdbaar op te stellen. ‘Open je hart, ook al doet het pijn’ is nog zo’n mooie stelling waar ik mee verder kom.

En dat is nu zo’n beetje waar ik nu ben in persoonlijke ontwikkeling. Iedere reis brengt me een stukje verder, maar ook alle andere dingen die gebeuren sluiten naadloos op elkaar aan en helpen me bewuster in het leven te staan en me meer open te stellen voor anderen. Als gevoelig klein meisje heb ik vroeger hoge muren gebouwd en langzaam aan ga ik ze steeds verder afbreken omdat ik ze eigenlijk niet meer nodig heb. Mooi en soms ook moeilijk proces, maar absoluut de moeite waard omdat ik er verder door groei!  Ik ben heel blij dat ik de reizen gedaan heb, het heeft absoluut bijgedragen aan hoe ik me nu voel en hoe ik daardoor met anderen omga. Het brengt me dichter bij degene die ik wil zijn. Dus Hilda, dank je wel voor je begeleiding en tot een volgende keer,

Simone